شماره نوزده

ولی خیلی خوب است یکی باشد فقط برای خودت که آدم دلش قرص باشد که هست از یک جایی به بعد وقتی تنها میمانی احساس می کنی خیلی بیخودی هستیدارم غرق می شوم در این حس بیخودیآه مارس جان کاش میشد یک جهان موازی بود می رفتیم آنجا و تکلیفمان را مشخص می کردیم و من از این سرگردانی نجات پیدا می کردم که دوستم داری شماره نوزده...

ابی در گوشم می خواند تو در اوج غروری و حالا وقت فرودت نیست منم چیزی ازت میخوام که شاید در وجودت نیست میدانی نه نمیدانی هیچ چیز را نمیدانی از اینکه کلمات در دهانم دارند خشک میشوند چون نمیتوانم بگویم چون نیستی و من حرفهای خودم را از بر شده ام میدانم بعد از حرف میم باید بنویسم نقطه و تمامش کنم ولی من شماره نوزده...